Antybiotyki jako leki i stymulatory wzrostu

 Home  Charakterystyka wybranych antybiotyków  Alternatywy dla ASW  Linki  Cool Sites
 
Achromycyna
Amikacyna
Bacytracyna
Chloramfenikol
Chlorotetracyklina
Cykloseryna
Dawercyna
Doksycyklina
Erytromycyna
Flawomycyna
Gentamycyna
Gramicydyna
Linkomycyna
Metacyklina
Minocyklina
Neomycyna
Nowobiocyna
Oksytetracyklina
Oleandomycyna
Penicylina
Polimiksyna
Rolitetracyklina
Ryfampicyna
Tetracykliny
Tylozyna
Wankomycyna
Wirginiamycyna

Polimiksyna B i E

Polimiksyna B i E to cykliczne peptydy stosowane domięśniowo i dożylnie. Powodują uszkodzenie błon cytoplazmatycznych bakterii. Działają na bakterie Gram-ujemne: Pseudomonas aeruginosa, Enterobacter aerogenes, Klebsiella, Escherichia coli, Salmonella, Shigella, Haemophilus influenzae, Bordetella. Nie działają na Proteus i Neisseria.

Polimiksyny są wytwarzane przez Bacillus polimyxa. Znane są: polimiksyna A, B, C, D, E. Polimiksyna B oraz polimiksyna E – kolistyna są stosowane w lecznictwie. Substancje skrajnie kwaśne i zasadowe niszczą polimiksyny.

Nie ulegają wchłonięciu z przewodu pokarmowego do krwi. Kolistyna ulega resorpcji z przewodu pokarmowego do krwi w nieco większym stopniu niż polimiksyna B. Po podaniu doustnym działają przeciwbakteryjnie w świetle przewodu pokarmowego. Dlatego też są stosowane w tym celu. Podane domięśniowo łatwo przenikają do wszystkich tkanek. Słabo przenikają do płynu mózgowo-rdzeniowego, jamy otrzewnej i jamy opłucnej. Wydalane są z moczem. Kolistyna znajduje zastosowanie w zwalczaniu infekcji układu moczowego.

Jest to antybiotyk neurotoksyczny i nefrotoksyczny. Uszkadza cewki moczowe.

Wykorzystywane są w leczeniu infekcji układu moczowego, układu oddechowego i przewodu pokarmowego.

Dawki: polimiksyna B: 15 000-25 000/kg masy ciała/24 h; polimiksyna E – kolistyna: domięśniowo lub dożylnie w posocznicy i w zakażeniach układu moczowego 3-9 mln jednostek/24 h podzielone na 3 równe dawki; doustnie w infekcjach przewodu pokarmowego 1,5-3 mln jednostek co 8 h.

 

 
Dokument chroniony prawami autorskimi
dr Henryk Różański
Poznań 2005