Antybiotyki jako leki i stymulatory wzrostu

 Home  Charakterystyka wybranych antybiotyków  Alternatywy dla ASW  Linki  Cool Sites
 
Achromycyna
Amikacyna
Bacytracyna
Chloramfenikol
Chlorotetracyklina
Cykloseryna
Dawercyna
Doksycyklina
Erytromycyna
Flawomycyna
Gentamycyna
Gramicydyna
Linkomycyna
Metacyklina
Minocyklina
Neomycyna
Nowobiocyna
Oksytetracyklina
Oleandomycyna
Penicylina
Polimiksyna
Rolitetracyklina
Ryfampicyna
Tetracykliny
Tylozyna
Wankomycyna
Wirginiamycyna

Wankomycyna – Vancomycin

Wankomycyna jest antybiotykiem glikopolipeptydowym (trójpierścieniowym) wytwarzanym przez Streptomyces orientalis. Słabo wchłania się z jelit do krwi. Po podaniu pozajelitowym osiąga wysokie stężenie w osierdziu, w jamie otrzewnej i opłucnej. Nie przenika do OUN. Okres półtrwania wynosi 8 h. Ulega związaniu z białkami w 50%. Wydalana jest głównie z moczem (80-90%). Działa na bakterie Gram-dodatnie, w szczególności na Staphylococcus aureus i Staphylococcus epidermis. Stosowany w gronkowcowym zapaleniu jelit, w colitis pseudomembranacea, w posocznicy, zapaleniu wsierdzia, zapaleniu szpiku, ciężkich infekcjach skóry.

Hamuje proces budowania ściany komórkowej u bakterii. Oporność gronkowców i paciorkowców na wankomycynę występuje rzadko. Zaobserwowano oporność Enterococcus faecalis.

Jest antybiotykiem toksycznym po podaniu pozajelitowym: ototoksycznym, neurotoksycznym i nefrotoksycznym. Przy podawaniu dożylnym może wywołać zakrzepowe zapalenie żył. Przy podaniu domięśniowym powoduje silny ból i może spowodować martwicę tkanki.

Dawki: dożylnie 500 mg co 6 godzin; doustnie 500-2000 mg/24 h podzielone na 3-4 dawki.

 


źródło obrazka: http://stripe.colorado.edu/~kocht/Home.html

 

 
Dokument chroniony prawami autorskimi
dr Henryk Różański
Poznań 2005