Aniracetam i piracetam



Piracetam

Aniracetam

Aniracetam i piracetam są pochodnymi GABA. Zaliczane do leków typowo nootropowych. Piracetam pod względem chemicznym jest to amid kwasu-2-okso-pirolidynooctowego. Piracetam ma postać białego krystalicznego proszku o lekko gorzkim smaku. Temperatura topnienia wynosi 152oC. Nie jest rozpuszczalny w acetonie. Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Leki te zwiększają stężenie związków wysokoenergetycznych w tkance nerwowej, zwiększają tolerancję neuronów na niedotlenienie, zwiększają zużycie glukozy w neuronach. Poprawia krążenie krwi w mózgu, zapobiega agregacji krwinek w naczyniach mózgowych. Mechanizm działania nie jest wyjaśniony do końca. Istnieją doniesienia o stymulowaniu uwalniania dopaminy, kwasu gamma-aminomasłowego i noradrenaliny w OUN (ośrodkowym układzie nerwowym).

Wskazania: upośledzenie pamięci, trudności w uczeniu się i zapamiętywaniu, zaburzenia procesu kojarzenia i przypominania, objawy asteniczne, trudności adaptacyjne, choroba Piecka i Alzheimera, udar mózgu, otępienie starcze, niedokrwienie mózgu, zatrucia tlenkami, narkotykami, delirium, miażdżyca mózgu, porażenia połowicze, wylewy krwi do mózgu, leczenie odwykowe, zespół abstynencji, zespoły pourazowe, moczenie nocne u dzieci, choroba Downa, zaburzenia w kontaktowaniu się z rówieśnikami u dzieci. Lek może powodować nadmierny popęd płciowy. Zwiększa także wydolność fizyczną.

Lek podaje się w dawce 1000-1200 mg 2 razy dziennie. Jest produkowany w formie tabletek, zawiesiny i ampułek. Ważniejsze nazwy handlowe to: Nootropil, Nootropyl, Amitropil, Ciclocetam, Pyramen.

Został opatentowany w 1969 roku. Początkowo był produkowany przez koncern UCB (w 1972 roku) we Francji.

Efekty podawania preparatu ujawniają się po dłuższym stosowaniu (3-4 miesiące).

Obie substancje należą do leków nootropowych bezpiecznych, nie powodujących uzależnienia.