Teobromina - Theobrominum


 

Teobromina, Theobrominum, 3,7-dwumetyloksantyna jest alkaloidem o działaniu moczopędnym i hipotensyjnym (obniżającym ciśnienie krwi). Działa pewniej moczopędnie niż kofeina. Posiada gorzki smak. Trudno rozpuszcza się w wodzie (150 cz.), łatwiej w roztworach benzoesanu sodu i salicylanu sodu. Małe dawki rozszerzają naczynia krwionośne mózgu, naczynia wieńcowe serca i naczynia nerkowe. Hamują resorpcję zwrotną w kanalikach krętych. Teobromina polepsza procesy myślowe poprzez poprawę ukrwienia mózgu. Duże dawki teobrominy obniżają ciśnienie krwi. Stosowana była w leczeniu choroby wieńcowej, dusznicy bolesnej, miażdżycy, niewydolności krążenia z obrzękami, niewydolności nerek z obrzękami. Teobromina była podawana w dawce 500-1000 mg 2-3 razy dziennie. Maksymalna dawka dobowa teobrominy: 3 g.

Liść herbaty zawiera około 0,2% teobrominy i do 4% kofeiny (teiny). Kakao zawiera do 4% teobrominy i 0,3% kofeiny. Liść Mate zawiera 0,2-0,5% teobrominy i 0,05% teofiliny.

W medycynie była także stosowany salicylan teobrominosodowy – Teobromino-Natrium Salicylicum, znany też pod nazwą synonimowi Diuretyn. Substancja ta miała postać białego proszku o słodkawym smaku, rozpuszczalnego w wodzie (1 cz.). Dosutnie podawano 500-1000 mg 2-3 razy dziennie. Maksymalna dawka dobowa Teobromino-Natrium Salicylicum: 6 g.

 

Patrz również koffeina i toefilina