Lobelina  -  Lobelinum - Lobelin


 Lobelina (Lobelinum) to alkaloid występujący w stroiczce rozdętej (lobelii) – Lobelia inflata L. z rodziny lobeliowatych (Lobeliaceae). Rośnie w Ameryce Północnej. W Europie, w tym w Polsce uprawiana jako roślina ozdobna. Lobelina jest obecnie otrzymywana syntetycznie (chlorowodorek lobeliny) – biały krystaliczny proszek rozpuszczalny w wodzie (40 cz.) i w spirytusie (10 cz.).

Surowcem farmaceutycznym jest ziele – Herba Lobeliae, zawierające do 0,6% alkaloidów pirydynowych: lobelina C22H27NO2, lobelanina C22H25NO2, lobelanidyna C22H29NO2, lobinina, izolobinina, lobelidyna; ponadto kwas chelidonowy, inflantyna (fitosterol), glikozyd lobelakryna, olejek eteryczny. Alkaloidy stroiczki wyraźnie pobudzają ośrodek oddechowy, porażają nerw błędny w płucach, oddech czynią głębszy, pobudzają ośrodek naczynioruchowy, podnoszą ciśnienie krwi, zwiększają potliwość i wydzielanie śliny, podnoszą potencję, aktywują proces uczenia i zapamiętywania. Zwiększają ruchliwość i znoszą uczucie zmęczenia. Zwiększają wydolność psychiczną i fizyczną. Izolobinina pobudza czynności sekrecyjne nabłonka oskrzeli i zmniejsza napięcie mięśni gładkich dróg oddechowych. Lobelina była podawana przy zahamowaniu lub porażeniu ośrodka oddechowego, w zatruciach czadem, morfiną, po przedawkowaniu narkotyków, środków nasennych, w zamartwicy noworodków, w ratowaniu topielców.

Nalewka stroiczkowa - Tinctura Lobeliae: 1 g 3 razy dziennie; Sproszkowane ziele stroiczki - Pulvis Lobeliae: 100 mg 3 razy dziennie lub jako psychostymulant 2 razy dziennie po 150 mg.

Lobelinum hydrochloricum 10-20 mg podskórnie, noworodkom 3 mg podskórnie lub domięśniowo. Najwyższa dawka dzienna Lobelinum hydrochloricum: 100 mg.

 
Stroiczka rozdęta - Lobelia inflata